• Je kind heeft last van tandpijn, je belt naar de tandarts. Logisch toch?
  • Je zoon klaagt over keelpijn, je gaat met hem naar de huisarts. Logisch toch?
  • Je dochter slaapt niet goed sinds de scheiding en weent vaker dan vroeger. Je gaat langs met je verhaal bij een therapeut. Logisch toch?
  • Je zoon explodeert bij het minste sinds de dood van opa. Thuis is de spanning om te snijden. Je belt een therapeut op. Logisch toch?
  • Je kind klapt dicht omdat het beseft dat de ziekte van mama ongeneeslijk is. Je neemt contact op met een therapeut. Logisch toch?
 
Vaak ben je als vader of moeder na een echtscheiding of een overlijden fysiek beschikbaar voor je kinderen. Je zet alles op alles om er ook mentaal te zijn, maar dat vergt energie die je jammer genoeg niet hebt op dat moment.
Vaak zullen jouw kinderen in deze periode jou sparen. Ze zien en voelen dat je zelf verdrietig bent en houden hun zorgen voor zichzelf.
Geef je kind even  de ruimte om in alle veiligheid zijn of haar verhaal te doen aan een buitenstaander.
Ik streef naar een goede samenwerking met de ouders. Idealiter zie ik beiden bij een intake, dit kan ook afzonderlijk. In overleg met het kind communiceer ik na een paar sessies naar één of beide ouders.
 
Het kan niet de bedoeling zijn om kinderen therapie te laten volgen met het oog op een verslag ten einde juridische stappen te kunnen ondernemen. Tijdens de sessies wordt er namelijk een vertrouwensband opgebouwd en die is voor mij én het kind bijzonder belangrijk.
Praktijk voor verlies- en rouwverwerking