"Hoe opener de communicatie kan gebeuren, hoe natuurlijker het afscheid
en hoe kleiner de angst van jong en oud zal worden om mekaar los te laten."
Als therapeut begeleid ik kinderen en gezinnen om afscheid te nemen. De dood in een kinderleven bespreekbaar maken en het gezin hierbij ondersteunen is mijn taak. In een eerste gesprek met de ouders of grootouders bespreken we het verloop van de ziekte, bekijken we wat de kinderen al weten en wat nog niet. We overleggen wat en wanneer ik ga zeggen aan welk kind. Elk kind is anders. De gesprekjes kunnen thuis doorgaan, het kan uiteraard ook in de praktijk. Soms ga ik met het kind wandelen. Ik zoek uit wat het beste is om deze delicate begeleiding zo goed mogelijk te realiseren.
Het ene kind wil alles direct weten en het andere heeft meer tijd nodig. Het voelt voor de meeste kinderen goed aan om iemand te hebben die met hen even kan bezig zijn. Vaak is er veel aandacht voor de verzorging en het draaiende houden van het huishouden, en minder voor het kind. 
Sommige kinderen verdwijnen ongemerkt naar de achtergrond of zijn net heel ‘flink’. Anderen weten met hun emoties geen blijf en ‘hangen het uit’ thuis en/of op school. Het is namelijk zo dat veel kinderen de vragen en schrik binnenhouden, want er is al zoveel pijn en verdriet in huis. Als er dan een buitenstaander even op bezoek komt voor het kind en eens niet voor de zieke, kan dat de verbondenheid in het gezin ten goede komen. 
Praktijk voor verlies- en rouwverwerking